4 Ağustos 2009 Salı

Ebedi hayat..




Ölüm soguk, ölüm ani, ölüm yikici...

Kimine göre kabus, kimine göre kurtulus yolu..

Sonsuz bir ruyaya acilsa da gözler, ebediyet korkutur insani..

En kötusu ölum degildir aslinda, sevdiklerinden ayrilmaktir.. Yitirdiklerindir..

Peki ya geride kalanlar?

Ölumun soguk yuzu, yakici bir ates gibidir onlar icin.. Hic bir zaman yakistiramasakta ölümü sevdiklerimize gun gelir bizi ve bizim yakinlarimizi da bulur o kavurucu aci..

Hazirlanmali, hazir olunmali...

Buyuk amcamiz Kemal K.'ye Allah'tan rahmet yakinlarina ( bize) sabir diliyorum..

Mekani cennet olsun..


Hiç yorum yok: