26 Mayıs 2010 Çarşamba

Matematiksel olarak degerimiz.


Bir cin atasözu der ki : Dogdugun zaman 1'sin sapsade bir 1.
Zamanla 1'in sagina sifirlar eklersin; diplomalarin olur, unvanlarin, rollerin, rozetlerin olur, evler arabalar alirsin. Bunlarin her biri bir sifirdir ama 1'in sagina eklendikce senin degerin artar. $u hale gelirsin:
100000000....0000000

Butun bu sifirlarin ne zamana kadar degeri vardir? Sen hayatta oldugun surece. Sen öldun 1 gitti,

000000....000 oldu, sifirlarin hic bir anlami kalmadi..

Madem öyle bizim degerimizi arttiran , ama aslinda bizsiz hic bir degeri olmayan seyleri öz varligimizdan ustun tutmaya calismak niye..? Ben dedigimiz seyi olusturan ögelerin yaptirim gucunun artmasiyla, ruhumuzu benligimizi bir kenara atmak, amaclarimiz, unvanlarimiz ve rollerimiz ugruna "ben"'i unutmak neden? En son ne zaman kendiniz icin bi sey yaptiniz mesela, isiniz askiniz icin degil sadece ama sadece sirf hosunuza gidiyor diye ne yaptiniz kendiniz icin?

Bu atasözunu duydugumdan beri bir nevi aydinlanma yasadim denilebilir.. Hepimizde az biraz acitasyon yapma potansiyeli vardir. "benim derdim , senin derdini döver.." , " senin derdin dert midir benim kinin yaninda" , son olarakta " durdurun dunyayi inecek var " diye yakinmalarimiz, veryansin etmelerimiz olmustur.. Hepsinin nedeni ya isimizden dogan sIkIntIlardir, ya ailemizden, ya colugumuz cocugumuzdan, ya sevgilimizden , ya da maddi durumlar yuzundendir.. Bunlardan biri eksilse kafamizi daglara taslara vururuz, karamsarligin dibine dari ekeriz.. Yasama sevinci denen bi sey kalmaz , bunalima gireriz, hayattan tat almayiz, karalar baglariz vs.. Lakin unuttugumuz bir nokta var ; 'biz' kendimiz.. Size egoist olun demiyorum, sadece kendiniz ile sahip olduklariniz arasindaki ayrimin farkina varin, birine verdiginiz degere yogunlasirken , kendinizi yabana atmayin.. hayat cok kisa...

hayatini rutbesini ve unvanlari uzerine kurmus ve belki de kendisi icin hic bir sey yapmamis olan buyuk hukumdar Sultan Suleyman'a bile kalmamis bu dunya, bize mi kalacak..

O yuzden vay efendim isimden kovuldum ne halt edecegim, sevgilimden ayrildim nasil yasayacagim, böyle hayat olmaz olsun triplerine girmeye hic gerek yok.. Tabi ki insanoglu duygulari olan bir yaratiktir uzulur, incinir, örselenir ama bu degerler olmadan önce de nasil ayakta kalabildigini unutmamasi gerekir.. Kendimizi önemsedigimiz ve unutmadigimiz surece degerlerimiz artacaktir..

Mesela hanimlar evlenmeden önce daha bakimli, daha özenlilerken evlendikten sonra evliligin yukledigi sorumluluklar yuzunden saliyorlar kendilerini bakim desen sifir, kilolar almis basini yurumus, her seye karsi isteksizlesmis, kendinden gecmis bir vaziyete burunuyorlar. Sonra erkek kismisi " imzayi atana kadarmis senin kadinligin, gözumu boyamissin, simdi göruyorum gercek yuzunu, yayildin gittin, alan almis satan satmis modundasin " diye veryansin ediyor.. Halbuki bana göre bunun sebebi tamamen psikolojik.. Misal benim buyuk ablamda da ayni sey oldu, evlenmeden önce cillop gibi hatunken simdi kilolu bir o kadar da bakimsiz biri haline dönustu. Niye böyle oldun, niye bakmiyorsun kendime dedigimde. " calisiyorum, eve geliyorum yemek yapiyorum, cocuklarla ilgileniyorum vs derken kendimle ilgilenmeye zamanim olmuyor " diyor. Ne icin, esi cocuklari rahat etsin diye, kariyer yapabilsin diye, evi temiz ve tertipli bir hale getirerek aniden gelen misafirlerine mahcup olmasin diye... halbuki eskisi gibi kendisine baksa hem esi mutlu olurdu , hem de o esim acaba beni eskisi gibi sevmiyor mu, begenmiyor mu diye komplekslere girip moralini bozmamis olurdu. Kendini unutmak diye buna diyorlar sanirim..

Oysa icimizdeki 'ben'i koruyup ona sahip cikmayi basarsak hayat cok daha yasanilabilir bir hal alirdi. belki de mutluluk burda gizlidir kimbilir.

20 yorum:

küfkedisi dedi ki...

bende kendim için bişey yapmadım bu ara ya ooofff :( allahtan henüz içimdeki kokoş ölmedi :D

Modafobik dedi ki...

Bu posta taptım yaaaa ! (=

KaraEfendi dedi ki...

Çok güzel yahu, ama zaten daha önceden biliyordum :P

Ancak düşünüyorum da bende kendimi son zamanlar da çok boşladım yahu.

éLLa dedi ki...

* Küfkedisi al benden de o kadar. su siralar boyuna uyuyorum, bakim makim falan yaptigim yok ama Allah'tan icimdeki kokus hala ölmedi. can cekisitiriyor :p

* Modafobik :))

* KaraEfendi havalardan midir nedir bu siralar herkeste bir bos vermislik hakim.

thales dedi ki...

bir matematikçi olaraktan tespite cuk diyorum bloğumda dediğim gibi eksi sonsuzdan artı sonsuza akıyor hayat önemli olan hayattaki duruşumuz değil mi şeker?

Larien Beyinütüleyen dedi ki...

bir an 90 - 60 - 90 ölüçleriyle ilgili yazdın sandım, okuyunca amma basitsin kızım utan dedim.

SerpiL dedi ki...

bir çin atasözüde derki çançiniçonçin.anladınmı:)ya ben bitiyom zati bu çinin atsözlerine:)börtüböcük yemelerine rağmen kafaları iyi çalışıyo.doğru tespiiiiiiit.öpüyom kız seni cadııııııı

éLLa dedi ki...

* thales matematikci oldugunu bilmiyordum, zor is olsa gerek.

* Larien'cim fotograf olmadan yaziyi sIkIcI buluyorlar anacim napiyim :) alakasizda olsa koyuyoruz bi seyler.

* SerpiL evet ya bacak kadar boylari var ama kafalari iyi calisiyor cekik gözlulerin. zaten dunyanin sonunu bunlar getirecek sanirim koyuyorum valla karinca gibi ureyip gidiyorlar. ben de seni öptum fistikim.

♥pemb€sinti dedi ki...

:)

thales dedi ki...

daha doğrusu matematik öğretmeniyim canım zor ama yine de güzel alıştım artık

enk dedi ki...

atalar iyi hos söyluyorda,insanin kendi hayatinda uygulamasi öyle zorki :))

TuTsİ dedi ki...

Çok Felsefik gördüm seni kardeş

Bu yazıyı sakla hele bi evlen birkaç sene geçsin sonra birdaha göz at yazıya ve bunun devamını yaz lütfen.Tecrübelerimdendir bilirim doğru sözler etmişsin ama malesef sadece söz olarak kalır
Yazdıklarına sözüm yok ama bence diyorum,İnsan bencildir hep işine geldiği gibi yaşar pek azı sıyrılır o halinden ve
Son dediklerine sonuna kadar katılıyorum ama malesef tekil düşünce olarak kalıyor hep karşındaki anlamını kavrayamıyor.Sebebi inan dünyevi rahatlıklar veya sıkıntılardandır.

mevzu derin sıkmamak lazım başkasını nokta diyorum.

cerenkıral dedi ki...

ay ellacım ya, keşke bunları hatırlayabilsek her zaman ama işte senin gibi birilerinin hatırlatmasına ihtiyaç duyuyoruz :))
en değerlinin kendim olduğunu çok sık unutuyorum ben ne yazık kiii..

éLLa dedi ki...

* enk muhim olan da zoru basabilmek zaten..

* TuTsi hep girgir samata olacak degil ya arada bir hayati, varolus sebeplerimizi de yargilamak gerek :)
Bu arada hicte iyi örnek olmuyorsun bekarlara sogutacaksin iyice evlilikten ya. hele o gunleri bi görelim o an ki tecrube ve dusuncelerimi de arz ederim efenim.. mevzu baya derin evet, yazacak daha cok sey vardi aslinda ama okuyuculari sIkmamak adina kisa kestim..

* cerenkiral maalesef ben de unutanlardanim. karsilikli hatirlatmalar da bulunalim o zaman. hI ne dersin?

éLLa dedi ki...

* thales'cim ne guzel ya, ama sana antipati duyan bu suru ögrenci vardir cunku genelde matematik ögretmenleri pek sevilmezler :)

enk dedi ki...

bu zordanda öte imkansiz bisey bence. insanin bilinc altinda her zaman baska seyler olur onlarla mutlu mesut yasamak daha iyi ..ama sana bol sanslar sister :))

cerenkıral dedi ki...

bulunalım ellacım, bana çok lazım şu sıralar :))

thales dedi ki...

aksine baya seviyolar canım eskidedi o matematiği öcü gibi yapma işi sevdirmeye çalışıyorum elimden geldiğince

Elçince dedi ki...

cinli ata nasılda güzel demiş doğru demiş....

éLLa dedi ki...

* enk imkansiz diye bir sey yoktur. insanin kendini unutmamasi, kendine deger bicmesi neden imkansiz olsun ki. bunu basarabilen cok insan var. ben basarir miyim bilmiyorum ama denemeye deger. elindekileri hice saymadan kendine de layik oldugun degeri bicerekte mutlu mesut yasayabilirsin. en makul ve mantikli olani da budur.

* cerenkiral tamamdir seker.

*thales'cim matematigi bile cocuklara sevdirip sempatilerini kazandigina göre cokiyi bir ögretmen olsan gerek. tebrik ederim.

* Elcince evet bu cinlilerin agzi iyi laf yapiyor vesselam.