20 Ocak 2012 Cuma

Neseli günler.



Güya blogu ihmal etmeyecek, her gün güncelleyecektim peheeeyyy.. Eve gelmemle kendimi iki seksen yataga atmam bir oluyor.. Gercekten bunu yapmayi denedim ama hakkimi yemeyim.. Araya bu kadar zaman girince nerde kaldik, neler yaptik siliniyor gidiyor kafamdan. $unu mu anlatsam, bunu mu anlatsam, ayy nasil giris yapsam diye dusunmesem milyon tane post girmis olurdum ama sonunda ya sayfayi kapatip cikiyorum ya da böyle sacmalardan secmeler sunuyorum.. Bir kere bende pijama sendromu var, giydigim an uyuyakalmazsam (ki bu cok nadirdir) hemen bloglamaya baslarim. Rahat hissetmem gerekiyor öncelikle kendimi. Eee ne de olsa atomu parcaliyoruz burda konsantre sart. :p Bir hafta boyunca cok fena griptim, daha sonra ki haftaysa tabiri caizse ayagi yanmis it gibi sürtüp gezdik.




Size hic annemden bahsetmis miydim? (Bizene lan senin anandan diyebilirsiniz tabi, ama icinizde hayatimi merak edenler var sekerlerim. Okumak istemeyen sag ust kösedeki X isaretine bir zahmet tiklayiversin..)
Herkesin annesi kendine göre mukemmel, melektir, yemeyip yediren, giymeyip giydiren, sacini supurge eden, ayaklarinin altina cennet serilesi varliklardir. Ama iddia ediyorum ki benim annem kadar cocuklarina duskun bir anne yoktur, yani en azindan ben onun gibisini hic görmedim cevremde. Zira etrafimdakiler de benimle ayni fikirde. O kadar ki "élla annen super bir kadin ya, bir tur versene benim de annem olsun. hatta degis tokus yapalim bizimkiyle" demeye bile getirenler oldu isi. Neyse bunu size ispatlamakla hiiiiiccc ugrasamam canlarim. Ha ama babam derseniz klasik mesafeli ve soguk babalardandir. Normal yurdum insani iste.

Gurbet ellerin narina annemden tam 8 yil ayri yasadim, annesizligin ne demek oldugunu o hayattayken tattim. Yazlari tatile gittigimde göruyordum sadece, ama neyseki artik tamamen yanimizda.. Dunyanin en duygusal kadini O. Gulerken aglayabilen, aglarken de gulebilen ilginc bir yapiya sahip, özel bir kadin :)
Herkes tarafindan sevilir sayilir.



Yalniz bir sey var, bizim aile bir turlu tamamlanamayan bir yap-boz gibi. Nereye gidersek gidelim, ne yaparsak yapalim illa ki bir eksik parca kaliyor. Annem olsa ablam olmuyor, ablam olsa abim olmuyor, hepsi olsa babam olmuyor, babam olsa kardesim olmuyor. bu bööyle surup gidiyor. Islerimiz yuzunden tatil gunlerimiz bir turlu uyusmuyor, plansiz hareket ediyoruz sanirim biraz. Ve annem bu duruma gercekten cok icerliyor, hatta bu yuzden kalp hastasi oldu kadincagiz.. Simdiyse abim, babam, annem hep birlikte mutlu mesut yasayip gidiyoruz. Bir de buyuk ablam var burda evli. Yalniz bu seferde Ankara'daki ablam eksik kaliyor. Kendisi avukat, bir mimarla evli ve mutlu bir yuvalari var cok sukur. Bir de benim Ezel'im Behlul'um yakisikli prensim evimizin minigi kardesim var Mugla'da universite okuyan o eksik. kalabalik ve renkli bir aileyiz. Bir araya geldigimizde "neseli gunler" filmini aratmiyoruz. Annem ile babam tursu suyu yuzunden tartisma bile cikabilir ara sira. Minur Özkul'le Adile Nasit'i unutturmuyorlar sagolsunlar :) Ama genelde huzursuzluk cikarip mizmizlanan babamdir, annemse hep alttan alan taraf..

Annem butun hayatini bizlere adamis, fedakarlik yapmaktan kendini unutmus bir kadindir. Gercekten kendisi icin hic bir sey yapmamis $u hayatta, varsa yoksa biz. Tipik bir Anadolu kadini. Heyecansiz, eglencesiz, sadece sorumluluklarla gecirilmis ömrune bi renk katmak istedik. Gecen hafta anneme hayatinin en buyuk surprizini yasattik, Turkiye'deki ablami getirdik. Pat diye kapida karsisinda görunce $ok gecirdi.
Yapbozun bir parcasini daha tamamladik. Bir haftadir ablami gezdirmekle mesgulduk. $ok anini ve neler yaptigimizi daha sonra anlatirim. Sanirim pilim bitmek uzere. sonra devam ederim.
adyö.

18 yorum:

zelis dedi ki...

Bir araya zor gelmis olsanizda tahmin ediorum cok seker bir ailesinizdir..yazilarinin sicakligindan insan bunu anliyor:)
anneler ahhh anneler...dünyadaki karsiligi bulunamayan tek varliklar...anneni Allah basinizdan eksik etmesin...biliyomusun türkiye genelinde anneler de babalarda cogunlukla sizdeki gibi oluyor,anneler cok sicak babalar hep mesafeli ve resmi:(
neyse diger bölümleri merakla bekliyciimm:)
öptüm

iρεκβöcεĝι~ dedi ki...

ne mutlu olmuştur anneciğin kimbilir bir önceki postta yazan süpriz buymuş demek:)
bir de nerde bizim elif hanım çok merak ediyorum neden blog adresi değişti:(
hani silmeye kıyamaz imkansız koskoca anılarını..
bi ses versin bana lütfeenn:(

destiny dedi ki...

ne mutlu anneyim diyene :) herkes anne olabilir mesele hakkini vermektir!

megalomanyak dedi ki...

anneleri değişmeye ne dersin?:):) babamla tam tersidir benim de. canım babam...

Yap-boz umarım çabucak tamamlanır:)

Melisa dedi ki...

Çok mutlu oldum senin adına umarım bir daha hiç ayrı kalmazsınız :) İnsanlar nedense bi şeyin değerini gittikten sonra anlıyo. Biz mesela kardeşimle tartışıp dururuz birbirimize hasret kalacağımız günleri görsek ne olur merak ediyorum :)

vocovoc dedi ki...

Aslında her aklıma girdikçe bloguna bakan sessiz,isimsiz konuklarındandım ancak bu güzel anlatımına ilk yorum yaparak sana bir ses vermek istedim.Maalesef çocuklar büyüdükçe aileler kilometrelerle bölünüyor,bazen sizinki kadar uzak aralar olabiliyor,ama gönüller ayrılmasın onu kapatmak çok zor.Siz mesafelere rağmen bunu aşmış bir ailesiniz sanırım.Allah sizleri birbirinize bağışlasın,neşeli günleriniz çok olsun :)

weba dedi ki...

Ah ya kıyamam ben siz tüm aile birlikte İsveçlerdesiniz sanıyordum. Kardeşin ve ablan Türkiye'de demek.
:(
Eee şimdi kim gurbet ellerde oluyor. :)

ne var ne yok ? dedi ki...

pijama sendromu bendede var kesinlikle anneler candır ya canım çekti de mutlaka yapar ne desen anlar ah ah anlıyorum seni

AYŞEN dedi ki...

çok güzel kalabalık aileyi severim:)

Nina dedi ki...

Very lovely blog!
Copliments! :)

ack dedi ki...

İlk duyargaçlı vatandaş benim o halde :)

Annenin ellerinden öperim, hürmetler :)@acihatkahraman

éLLa Ç. dedi ki...

* zelis'cim su kasvetli pazar sabahinda yuzumde tebessumler actirdin tesekkur ederim :) evet gercekten biz aslinda genel olarak sicakkanli bir milletiz, anne babalarimiz, dedelerimiz, ninelerimiz hepsi ayri bir sevgi ve sempati yumagi :) siz yeter ki isteyin ben hep yazarim. öpucukler.

* ipekböcegi evet cok mutlu oldu yalniz bir ara kalpten gidecek diye korkmadik degil :) canim elif hanim blogunu silmis, ben de bu kadar kolay silebilecegini zannetmiyordum ama bir cirpida silmis vallahi. Cok uzuldum gercekten ama saygi duymaktan baska carem de yok maalesef. Esi öyle istemis, o da hakli bulup silmis. bu kadar.

* destiny kesinlikle

* megalomanyak eee o zaman babalari degiselim bence :) herkes ruh ikizlerini bulmus olur negzel :D tesekkurler canim sagol.

* Melisa'cim sen bizleri bir görseydin. genel olarak her zaman iyi anlasan arkadas gibi kardeslerdik, herkes gipta ederdi bize ama zaman zaman kedi köpek gibi tartisip kavga ettigimiz anlarda olurdu. hatta sinirle "bir defolup gitsen de kurtulsam" bile derdik. ama simdi ayri dusunce bir birimizi mumla arar olduk. kiymete bindik :) siz de öyle olursunuz eminim

*vocovoc ne mutlu bana ki böyle senin gibi seker izleyicilere sahibim.. yorumunla aslinda yazinin esas anafikrine parmak basmissin. Allah razi olsun , Allah kimseyi sevdiklerinden ayirmasin huzurlarini bozmasin.

* weba hayir canim böluk pörcuk bir aileyiz biz. Yaklasik 10 yildir bu böyle maalesef. Ailedeki herkes kendi secimlerini yapti, hayatina bir yön verdi. Maalesef her secimin bir bedeli oluyor, bizim ki de ayri dusmek oldu. Ama olssun kalplerimiz bir bizim. klasik ama yerinde bi laf bu. gönuller bir. Ablam ve kucuk kardesim disinda butun aile burda.

éLLa Ç. dedi ki...

* ne var ne yok? haklarini nasil öderiz bilemiyorum gercekten. ben sahsen kendi adima ona layik bir evlat olmak icin elimden geleni yaptim yapmaya da devam ediyorum. hatta öyle anlar oluyor ki bu isi bazen abartip kendimden cok O'na yönelik kararlar ve adimlar atabiliyorum.

* AYSEN ben de severim. insallah benimde kalabalik bir ailem olur diyorum ama bu devirde cocuk buyutup, korumak kollamak cok zor. bu kadar buyuk bir sorumlulugu kaldirmak her insanin harci degil. tabi bir de isin dogurma kismi varmis ki o daha da ayri bir aciymis. Bakalim görelim zaman ne gösterecek :)

* Nina tenk yu bacim :)

* ack sagol el öpenlerin cok olsun :)

esra dedi ki...

Ellaa ne güzel kalabalık ailesiniz:)
annem hep yakınır 2 çocuk yaptım 3 niye değil 4 değil der :)
Allah ağzınızın tadını bozmasın:)

iρεκβöcεĝι~ dedi ki...

Ben de çok üzüldüm açıkçası benim erkek arkadaşım da yazmamdan ve blogumdan nefret ediyo ve ciddi ciddi evlenince yazmazsın dimi dedi:S Bak sana yazdım dediklerimi dahi okumamıştır. Hatta keşke diye bi yazı yazdım uzun:(
Ben ne kadar hayatım asıl o zaman anlatacak daha çok şeyim olmayacak mıi anılarımızı biriktiriyorum ben bak ileride okuyup neler yapmışız yaşamışız dicem dedim ama 2 kere dışa kapamama sebep oldu o yüzden anlıyorum..erkekler yazan kadından korkarmış..
keşke adres değişseydi ve dışa kapasaydı anıları ona kalsaydı diye dedim ya hani..
Dediğin gibi saygı duymaktan başka çaremiz yok ama asıl şimdi başlamıştı ..çok selam sevgiler okuyosa:*

Necla Şölen dedi ki...

Merhaba,
Bayağı kalabalık bir aileymişsiniz, ama ne kadar güzel değil mi. Bende kalabalık aileden geliyorum, keyfini yaşıyorum. Mutluluklar paylaştıkça artıyor, acılar da paylaştıkça azalıyor... Görüşmek üzere sevgiyle kalın,takipteyim:)

Trendsum dedi ki...

Çok samimisin bayıldım bloğuna:) Ben de beklerim ;)

http://www.trendsum.blogspot.com/

Giz dedi ki...

Yemeyip yediren, giymeyip giydiren, saçını süpürge eden anne versiyonu bizimkisine de çok uyuyor :) anne kavramının karşılığı bizde bu olmuş böyle görüp büyütüldüğümüzden, arada çocuklarını 2. plana atıp "önce ben" diyen anneleri görünce bu sebepten uzaydan gelmişler gibi bakıyorum sanırım anne olunca biz de aynı fedakar, saçını süpürge edip tüm ilgiyi bebesine veren anne modunda olacağız ki aslında bu çocuğun sevgi dolu büyümesi için en en en güzel şey bence :)